طرح «نشان‌دار کردن مالیات‌ها» یکی از طرح‌های جدید نظام مالیاتی است که به مؤدیان مشمول تبصره ماده ۱۰۰ قانون مالیات‌های مستقیم اجازه می‌دهد محل هزینه‌کرد مالیات پرداختی خود را از میان پروژه‌های عمرانی و زیرساختی مشخص‌شده انتخاب کنند.
در این طرح، مؤدی همچنان مالیات خود را طبق مقررات به دولت پرداخت می‌کند، اما می‌تواند مشخص کند مالیات پرداختی او در چارچوب منابع این طرح، به کدام یک از پروژه‌های اولویت‌دار اختصاص پیدا کند.
این طرح نخستین بار در سال ۱۴۰۳ اجرا شد و در سال ۱۴۰۵ برای سومین سال متوالی ادامه پیدا کرده است. برای سال ۱۴۰۵، بیش از ۲ هزار پروژه ملی و استانی در فهرست قرار گرفته‌اند و ۲۸۲ هزار میلیارد ریال از درآمدهای مالیاتی برای تأمین مالی و تکمیل این پروژه‌ها در نظر گرفته شده است.
نشان‌دار کردن مالیات چیست؟
در حالت عادی، مالیاتی که مؤدی پرداخت می‌کند وارد منابع عمومی دولت می‌شود و دولت بر اساس قوانین بودجه و فرآیندهای تخصیص اعتبار، منابع را میان هزینه‌ها و پروژه‌های مختلف توزیع می‌کند. در طرح نشان‌دار کردن مالیات، مؤدی می‌تواند در میان پروژه‌هایی که از قبل توسط سازمان برنامه و بودجه کشور تعیین و معرفی شده‌اند، پروژه موردنظر خود را انتخاب کند.
بنابراین «نشان‌دار کردن» به معنی پرداخت مستقیم مالیات به حساب یک پروژه یا دستگاه اجرایی نیست؛ بلکه به معنی تعیین محل تخصیص منابع مالیاتی در چارچوب سازوکار قانونی دولت است.
این نکته اهمیت زیادی دارد، زیرا گاهی تصور می‌شود مؤدی می‌تواند مالیات خود را مستقیماً به یک مدرسه، بیمارستان یا پروژه عمرانی واریز کند؛ در حالی که چنین نیست.
مبنای قانونی نشان‌دار کردن مالیات‌ها
مبنای اصلی اجرای این طرح، آیین‌نامه اجرایی نشان‌دار کردن مالیات‌ها است که هیئت وزیران در جلسه ۱۰ تیر ۱۴۰۳ تصویب کرد و با شماره ۶۰۱۶۲/ت۶۲۷۵۸هـ مورخ ۱۳ تیر ۱۴۰۳ ابلاغ شد.
ماده یک این آیین‌نامه مقرر کرده است که سازمان برنامه و بودجه کشور با همکاری وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان امور مالیاتی، سازوکار تخصیص یک درصد از کلیه درآمدهای مالیاتی به طرح‌های تملک دارایی‌های سرمایه‌ای اولویت‌دار را بر اساس انتخاب مؤدیان فراهم کند.
بنابراین، طرح نشان‌دار کردن مالیات صرفاً یک کمپین یا انتخاب اختیاری خارج از ساختار بودجه نیست و دارای مبنای مصوب دولتی و فرآیند مشخص قانونی است.
آیا مؤدی می‌تواند هر مقدار از مالیات خود را نشان‌دار کند؟
عبارت «یک درصد» در آیین‌نامه به این معنا نیست که هر مؤدی فقط می‌تواند یک درصد مالیات خودش را انتخاب کند. یعنی اگر مالیات یک مؤدی ۱۰۰ میلیون تومان باشد، نباید تصور کرد فقط یک میلیون تومان از مالیات او قابل نشان‌دار کردن است.
یک درصد، سقف منابعی است که در سطح کل درآمدهای مالیاتی برای این سازوکار در نظر گرفته شده است، نه اینکه سهم انتخابی هر مؤدی یک درصد مالیات خودش باشد.
چه کسانی می‌توانند مالیات خود را نشان‌دار کنند؟
مطابق ماده ۳ آیین‌نامه، مؤدیان مشمول تبصره ماده ۱۰۰ قانون مالیات‌های مستقیم می‌توانند پیشنهاد تخصیص مالیات پرداختی خود را به پروژه‌های موضوع آیین‌نامه ارائه کنند.
مبنای آیین‌نامه، مؤدیان مشمول تبصره ماده ۱۰۰ است. در اجرای سال ۱۴۰۵ نیز سازمان امور مالیاتی اعلام کرده است که مؤدیان مشمول تبصره ماده ۱۰۰ می‌توانند محل هزینه‌کرد مالیات خود را از میان پروژه‌های اولویت‌دار ملی و استانی انتخاب کنند.
تبصره ماده ۱۰۰ چه ارتباطی با نشان‌دار کردن مالیات دارد؟
تبصره ماده ۱۰۰ قانون مالیات‌های مستقیم مربوط به صاحبان مشاغلی است که شرایط استفاده از این تبصره را دارند.
سازمان امور مالیاتی می‌تواند مالیات برخی صاحبان مشاغل را با شرایط و ضوابط تعیین‌شده به صورت مقطوع مشخص کند تا مؤدی به جای انجام فرآیند کامل اظهارنامه، از سازوکار تبصره ماده ۱۰۰ استفاده کند. طرح نشان‌دار کردن مالیات نیز در حال حاضر به همین گروه از مؤدیان متصل است.
در سال ۱۴۰۵ نیز گزارش‌های استانی سازمان امور مالیاتی تأکید کرده‌اند که مؤدیان مشمول تبصره ماده ۱۰۰ می‌توانند از این ظرفیت استفاده کنند.
چه پروژه‌هایی در طرح نشان‌دار کردن مالیات قرار می‌گیرند؟
مؤدی نمی‌تواند هر پروژه‌ای را که خودش پیشنهاد می‌دهد انتخاب کند. ابتدا سازمان برنامه و بودجه کشور پروژه‌های واجد شرایط را انتخاب و به سازمان امور مالیاتی معرفی می‌کند. طبق ماده ۲ آیین‌نامه، سازمان برنامه و بودجه باید هر سال فهرست پروژه‌هایی را که امکان خاتمه آنها تا پایان همان سال وجود دارد، همراه با سقف اعتبار موردنیاز و اطلاعات پروژه به سازمان امور مالیاتی اعلام کند.
اطلاعات پروژه‌ها شامل مواردی مانند:
- عنوان پروژه
- دستگاه اجرایی
- محل استقرار
- سقف اعتبار موردنیاز
است.
پروژه‌ها چه ویژگی‌ای باید داشته باشند؟
بر اساس تبصره ۲ ماده ۲ آیین‌نامه، پروژه‌های انتخابی باید:
- اولویت‌دار باشند؛
- از نوع احداث، توسعه یا تجهیز باشند؛
- مجوز موضوع ماده ۲۳ قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (۲) را داشته باشند؛
- امکان خاتمه آنها تا پایان همان سال وجود داشته باشد؛
- و از نظر منافع عمومی در اولویت قرار داشته باشند.
بنابراین فلسفه انتخاب پروژه‌ها این است که منابع مالیاتی به سمت پروژه‌هایی برود که با تأمین اعتبار می‌توانند به نتیجه برسند و مورد استفاده عمومی قرار گیرند.
پروژه‌های ملی و استانی
پروژه‌های طرح نشان‌دار کردن مالیات به دو گروه کلی تقسیم می‌شوند:
پروژه‌های ملی
این پروژه‌ها در سطح ملی تعریف شده‌اند و ممکن است محل اجرای آنها در یکی از استان‌های کشور باشد.
پروژه‌های استانی
این پروژه‌ها در سطح استان تعریف شده و منابع آنها برای پروژه‌های اولویت‌دار همان استان اختصاص می‌یابد.
در سال ۱۴۰۵، طبق اعلام رئیس‌کل سازمان امور مالیاتی، مجموع پروژه‌های مشمول طرح حدود ۲ هزار و ۸۳ پروژه اعلام شده است که ۹۹۶ پروژه ملی و ۱٬۰۸۷ پروژه استانی هستند. برای تأمین مالی این پروژه‌ها نیز ۲۸۲ هزار میلیارد ریال در نظر گرفته شده است.
چه حوزه‌هایی در پروژه‌های نشان‌دار وجود دارد؟
پروژه‌های معرفی‌شده صرفاً عمرانی به معنای ساخت‌وساز نیستند. در سال ۱۴۰۵، در استان‌های مختلف پروژه‌هایی در حوزه‌هایی مانند موارد زیر معرفی شده‌اند:
- آموزش و پرورش
- آموزش عالی
- تحقیقات
- سلامت
- آب
- کشاورزی
- محیط زیست
- حمل‌ونقل
- عمران شهری و روستایی
- فرهنگ
- ورزش
- گردشگری
- صنعت و معدن
- امور قضایی
- رفاه اجتماعی
برای نمونه، در آذربایجان شرقی در سال ۱۴۰۵ تعداد ۸۹ پروژه در هشت حوزه مختلف برای این طرح معرفی شده است.
سهم استان‌ها چگونه تعیین می‌شود؟
یکی از نکات مهم آیین‌نامه، نحوه تعیین سهم استان‌هاست. بر اساس تبصره یک ماده ۲، سهم تخصیص مربوط به پروژه‌های هر استان بر اساس سهم آن استان از وصولی پرونده‌های مشمول تبصره ماده ۱۰۰ در سال گذشته تعیین می‌شود.
یعنی میزان مالیات وصول‌شده از پرونده‌های مشمول تبصره ماده ۱۰۰ در سال قبل، در تعیین سهم استان‌ها نقش دارد.
وضعیت تهران متفاوت است
استان تهران از این محاسبات به شکل عادی مستثنی شده است.
در آیین‌نامه، وصولی و سهم تخصیص تهران با ضریب ۰٫۱ محاسبه می‌شود و مانده آن، طبق تعیین سازمان برنامه و بودجه، به سهم استان‌های کم‌برخوردار اضافه خواهد شد.
این سازوکار با هدف هدایت بخشی از ظرفیت منابع مالیاتی به سمت استان‌های کم‌برخوردار طراحی شده است.
نحوه انتخاب پروژه توسط مؤدی چگونه است؟
مسیر کلی را می‌توان چنین در نظر گرفت:
ورود به فرآیند تبصره ماده ۱۰۰
↓
مشاهده اطلاعات مالیاتی
↓
ورود به بخش انتخاب پروژه نشان‌دار
↓
مشاهده فهرست پروژه‌های قابل انتخاب
↓
انتخاب پروژه
↓
ثبت انتخاب
↓
پرداخت مالیات
آیا انتخاب پروژه اجباری است؟
خیر. ماده ۳ آیین‌نامه از امکان ارائه پیشنهاد تخصیص مالیات پرداختی توسط مؤدیان صحبت می‌کند. بنابراین نشان‌دار کردن مالیات یک حق و امکان انتخابی برای مؤدی مشمول است، نه اینکه مؤدی مجبور باشد حتماً پروژه‌ای را انتخاب کند. اگر مؤدی تمایلی به انتخاب پروژه نداشته باشد، اصل تعهد مالیاتی او تغییری نمی‌کند.
اگر مؤدی هیچ پروژه‌ای را انتخاب نکند چه می‌شود؟
عدم انتخاب پروژه به معنی عدم پرداخت مالیات یا کاهش مالیات نیست. مؤدی همچنان باید مالیات تعیین‌شده خود را طبق مقررات پرداخت کند. طرح نشان‌دار کردن صرفاً به مؤدی واجد شرایط اجازه می‌دهد در مورد محل تخصیص منابع در چارچوب این طرح اظهار نظر کند.
آیا انتخاب یک پروژه باعث کاهش مالیات می‌شود؟
خیر. انتخاب پروژه:
- مالیات را کاهش نمی‌دهد؛
- تخفیف مالیاتی ایجاد نمی‌کند؛
- اعتبار مالیاتی محسوب نمی‌شود؛
- باعث حذف یا بخشودگی مالیات نمی‌شود؛
- و جایگزین پرداخت مالیات نیست.
مؤدی همچنان باید مالیات تعیین‌شده را به طور کامل و در مهلت مقرر پرداخت کند.
تفاوت فقط در محل تخصیص منابع مالیاتی در چارچوب طرح است.
آیا مالیات مستقیماً به پروژه انتخابی واریز می‌شود؟
خیر. این یکی از مهم‌ترین سوءبرداشت‌ها درباره این طرح است. نشان‌دار کردن مالیات به این معنی نیست که مثلاً یک مؤدی ۵۰ میلیون تومان مالیات خود را به حساب یک مدرسه واریز کند. اعتبارات این طرح طبق ماده ۶ آیین‌نامه پس از گردش در خزانه‌داری کل کشور و در حدود ابلاغ و تخصیص اعتبار، قابل تعهد، پرداخت و هزینه است.
آیا انتخاب مؤدی تضمین می‌کند پروژه حتماً اجرا شود؟
انتخاب مؤدی در چارچوب سقف اعتبار و ظرفیت تعیین‌شده برای پروژه انجام می‌شود. در آیین‌نامه، پروژه‌ها اساساً باید به گونه‌ای انتخاب شوند که با تخصیص کامل بودجه مربوط، امکان خاتمه آنها تا پایان همان سال وجود داشته باشد.
با این حال، نباید این موضوع را با یک قرارداد مستقیم میان مؤدی و پروژه اشتباه گرفت. مؤدی تأمین‌کننده مستقیم پروژه نیست و رابطه قراردادی مستقیمی با دستگاه اجرایی ایجاد نمی‌کند.
اگر منابع انتخاب‌شده توسط مؤدیان کمتر از سقف یک درصد باشد چه می‌شود؟
ماده ۵ آیین‌نامه برای این وضعیت راهکار مشخصی دارد. اگر مجموع مبالغی که مؤدیان برای پروژه‌ها انتخاب کرده‌اند کمتر از سقف منابع موضوع طرح باشد، منابع باقی‌مانده تا سقف یک درصد توسط سازمان برنامه و بودجه به پروژه‌های باقی‌مانده یا سایر پروژه‌های پیشنهادی واجد شرایط اختصاص پیدا می‌کند.
در نتیجه منابع این طرح حتی در صورت مشارکت کمتر از انتظار مؤدیان، می‌تواند در چارچوب ضوابط به پروژه‌های واجد شرایط اختصاص پیدا کند.
اگر ظرفیت مالی یک پروژه تکمیل شود چه اتفاقی می‌افتد؟
بر اساس ماده ۴ آیین‌نامه، زمانی که منابع یک پروژه تا سقف تخصیص تعیین‌شده تأمین شود، عنوان آن پروژه از فهرست پروژه‌های قابل انتخاب مؤدیان خارج می‌شود. بنابراین ممکن است یک پروژه در ابتدا در فهرست انتخاب مؤدی قرار داشته باشد اما پس از تکمیل ظرفیت آن، دیگر امکان انتخابش وجود نداشته باشد.
سازمان امور مالیاتی چه گزارشی ارائه می‌کند؟
سازمان امور مالیاتی باید گزارش مجموع مالیات‌های پرداختی هر مؤدی را به تفکیک پروژه و به صورت ماهانه برای سازمان برنامه و بودجه و خزانه‌داری کل کشور ارسال کند. از سوی دیگر، سازمان برنامه و بودجه نیز مکلف است حداکثر ۱۵ روز پس از تخصیص مبالغ، گزارش منابع تخصیص‌یافته به پروژه‌ها را برای انتشار عمومی به سازمان امور مالیاتی اعلام کند.
آیا نام مؤدیان منتشر می‌شود؟
بله، اما با سازوکار رضایت.
ماده ۸ آیین‌نامه سازمان امور مالیاتی را مکلف کرده است امکان اعلام عمومی نام اشخاص پرداخت‌کننده مالیات را فراهم کند. در اجرای طرح نیز اعلام عمومی اسامی مؤدیان با رضایت آنها مطرح شده است. بنابراین مشارکت در طرح لزوماً به معنی انتشار عمومی نام مؤدی نیست.
نشان‌دار کردن مالیات چه تفاوتی با کمک مالی به پروژه‌های عمومی دارد؟
این دو موضوع کاملاً متفاوت‌اند.
کمک مالی
فرد با اختیار خود پولی را به یک مؤسسه، مدرسه، خیریه یا پروژه اختصاص می‌دهد.
نشان‌دار کردن مالیات
فرد مالیات قانونی خود را پرداخت می‌کند و در چارچوب یک سازوکار دولتی، محل تخصیص آن را از میان پروژه‌های مشخص انتخاب می‌کند.
بنابراین نشان‌دار کردن مالیات:
کمک مالی، صدقه یا مشارکت خیریه‌ای نیست.
مالیات همچنان یک تکلیف قانونی است.
آیا نشان‌دار کردن مالیات نوعی مالیات جدید است؟
خیر. با اجرای این طرح مالیات جدیدی بر مؤدی تحمیل نمی‌شود. مبلغ مالیات مؤدی بر اساس قوانین مالیاتی تعیین می‌شود و نشان‌دار کردن صرفاً به نحوه تخصیص بخشی از منابع مالیاتی مربوط است.
آیا نشان‌دار کردن مالیات شامل مالیات بر ارزش افزوده هم می‌شود؟
نباید به شکل کلی گفت «هر مالیاتی که مؤدی پرداخت می‌کند قابل نشان‌دار کردن است». مبنای مشارکت در آیین‌نامه، مؤدیان مشمول تبصره ماده ۱۰۰ و مالیات پرداختی آنها در چارچوب طرح است.
آیا می‌توان پروژه شهر یا استان خود را انتخاب کرد؟
در صورتی که پروژه‌های مربوط به شهر یا استان مؤدی در فهرست پروژه‌های قابل انتخاب قرار داشته باشند، امکان انتخاب آنها وجود دارد.
اما مؤدی نمی‌تواند پروژه‌ای خارج از فهرست مصوب سازمان برنامه و بودجه را پیشنهاد و مستقیماً انتخاب کند.
آیا مؤدی می‌تواند چند پروژه انتخاب کند؟
آنچه از آیین‌نامه قطعی است این است که مؤدی از میان فهرست پروژه‌های معرفی‌شده امکان انتخاب دارد و تخصیص هر پروژه نیز تا سقف اعتبار تعیین‌شده برای آن انجام می‌شود.
معایب و محدودیت‌های طرح چیست؟
نشان‌دار کردن مالیات نیز محدودیت‌هایی دارد که باید در توضیح آن به آنها توجه کرد.
۱. انتخاب محدود به پروژه‌های مصوب است
مؤدی نمی‌تواند هر پروژه‌ای را انتخاب کند.
۲. مؤدی کنترل مستقیم بر هزینه‌کرد ندارد
او پروژه را انتخاب می‌کند، اما عملیات اجرایی و هزینه‌کرد همچنان در اختیار دستگاه اجرایی و نظام بودجه‌ای دولت است.
۳. انتخاب پروژه به معنی پرداخت مستقیم نیست
مالیات از مسیر خزانه و فرآیند قانونی تخصیص اعتبار عبور می‌کند.
۴. ظرفیت پروژه محدود است
وقتی سقف تخصیص پروژه تأمین شود، آن پروژه از فهرست انتخاب خارج می‌شود.
۵. امکان تغییر جزئیات اجرایی در هر سال وجود دارد
ممکن است نحوه نمایش پروژه‌ها، زمان انتخاب یا فرآیند سامانه‌ای در سال‌های مختلف تغییر کند.
آیا نشان‌دار کردن مالیات باعث معافیت مالیاتی می‌شود؟
خیر. شرایط معافیت مالیاتی کاملاً جدا از این طرح است. اگر مؤدی مشمول معافیت خاصی باشد، معافیت او بر اساس قانون و مقررات مربوط تعیین می‌شود؛ نشان‌دار کردن مالیات هیچ معافیت جدیدی ایجاد نمی‌کند.
آیا شرکت‌ها و اشخاص حقوقی هم می‌توانند مالیات خود را نشان‌دار کنند؟
مبنای ماده ۳ آیین‌نامه، مؤدیان مشمول تبصره ماده ۱۰۰ قانون مالیات‌های مستقیم است.
تبصره ماده ۱۰۰ اساساً ناظر به صاحبان مشاغل است؛ بنابراین نباید این طرح را به طور کلی برای تمام اشخاص حقوقی و شرکت‌ها قابل استفاده دانست.
در نتیجه، برای شرکت‌ها باید شرایط سال موردنظر و دستورالعمل اجرایی مربوط بررسی شود و صرفاً با استناد به عبارت «مؤدی مالیاتی» نمی‌توان آنها را مشمول دانست.
جمع‌بندی
طرح نشان‌دار کردن مالیات‌ها تلاش می‌کند رابطه میان مالیات پرداختی مؤدیان و پروژه‌های عمومی کشور را شفاف‌تر کند. در این طرح، مؤدیان مشمول تبصره ماده ۱۰۰ می‌توانند از میان پروژه‌های اولویت‌دار ملی و استانی که توسط سازمان برنامه و بودجه معرفی شده‌اند، پروژه موردنظر خود را انتخاب کنند.
مهم‌ترین نکته این است که نشان‌دار کردن مالیات به معنی پرداخت مستقیم مالیات به پروژه، کاهش مالیات یا دریافت تخفیف مالیاتی نیست.
مالیات همچنان طبق مقررات پرداخت می‌شود و منابع از مسیر قانونی دولت و خزانه تخصیص پیدا می‌کند؛ با این تفاوت که مؤدی در چارچوب طرح می‌تواند درباره محل تخصیص منابع مالیاتی خود انتخاب داشته باشد.
در سال ۱۴۰۵، این طرح برای سومین سال متوالی اجرا شده و بیش از ۲ هزار پروژه ملی و استانی در آن قرار گرفته‌اند. طبق اعلام سازمان امور مالیاتی، برای این پروژه‌ها ۲۸۲ هزار میلیارد ریال منابع مالیاتی در نظر گرفته شده است.
به این ترتیب، «نشان‌دار کردن مالیات» را می‌توان سازوکاری برای مشارکت مؤدیان در تعیین اولویت مصرف بخشی از منابع مالیاتی، افزایش شفافیت و کمک به تأمین مالی پروژه‌های اولویت‌دار کشور دانست؛ بدون آنکه ماهیت قانونی مالیات یا تکلیف مؤدی برای پرداخت آن تغییر کند.
سوالات متداول درباره نشان‌دار کردن مالیات
در ادامه برخی سوالات متداول شما را پاسخ میدهیم.
نشان‌دار کردن مالیات یعنی چه؟
یعنی مؤدی واجد شرایط می‌تواند محل تخصیص مالیات پرداختی خود را از میان پروژه‌های اولویت‌دار تعیین‌شده توسط دولت انتخاب کند.
چه کسانی می‌توانند مالیات خود را نشان‌دار کنند؟
مؤدیان مشمول تبصره ماده ۱۰۰ قانون مالیات‌های مستقیم، مطابق سازوکار اجرایی هر سال.
آیا نشان‌دار کردن مالیات اجباری است؟
خیر؛ انتخاب پروژه یک امکان برای مؤدی است و عدم انتخاب، تکلیف پرداخت مالیات را از بین نمی‌برد.
آیا با نشان‌دار کردن مالیات، مالیات کمتری پرداخت می‌کنیم؟
خیر. هیچ تخفیف یا بخشودگی مالیاتی صرفاً به دلیل انتخاب پروژه ایجاد نمی‌شود.
آیا مالیات مستقیماً به پروژه واریز می‌شود؟
خیر. منابع از مسیر قانونی بودجه و خزانه تخصیص پیدا می‌کنند.
آیا مؤدی می‌تواند هر پروژه‌ای را انتخاب کند؟
خیر. فقط پروژه‌های موجود در فهرست مورد تأیید و اعلام‌شده قابل انتخاب هستند.
پروژه‌ها را چه نهادی انتخاب می‌کند؟
سازمان برنامه و بودجه کشور پروژه‌های واجد شرایط را انتخاب و به سازمان امور مالیاتی معرفی می‌کند.
«یک درصد» در طرح نشان‌دار کردن مالیات یعنی چه؟
یک درصد، سقف منابعی است که از درآمدهای مالیاتی برای این سازوکار در نظر گرفته می‌شود؛ نه اینکه هر مؤدی فقط یک درصد مالیات خودش را بتواند نشان‌دار کند.
آیا می‌توان نام مؤدی را منتشر کرد؟
امکان اعلام عمومی نام پرداخت‌کنندگان مالیات وجود دارد و اعلام نام باید با سازوکار مقرر و رضایت مؤدی انجام شود.
آیا نشان‌دار کردن مالیات یک مالیات جدید است؟
خیر. این طرح نحوه تخصیص بخشی از منابع مالیاتی را هدف قرار می‌دهد و مالیات جدیدی ایجاد نمی‌کند.
در سال ۱۴۰۵ چند پروژه در طرح وجود دارد؟
آخرین اعلام عمومی، ۲٬۰۸۳ پروژه ملی و استانی را نشان می‌دهد و برای آنها ۲۸۲ هزار میلیارد ریال منابع در نظر گرفته شده است.
آیا طرح نشان‌دار کردن مالیات در سال ۱۴۰۵ اجرا می‌شود؟
بله. سال ۱۴۰۵ سومین سال اجرای این طرح اعلام شده است.
